خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۳۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارینا نمیشاید ترا گفتن به رخ ماهیکه در حسنت کسی همتا ندید از ماه تا ماهی
۲
ز نور روی تو خورشید اگر نه ذرهای بودیبرین پیروزه اورنگش مسلم کی شدی شاهی
۳
دلم را زآتش اندوه به آب لطف برهاندز خاک پایت ار گردی کند با باد همراهی
۴
تو قصد جان من داری و من روی تو میخواهمترا آئین بدی کردن مرا عادت نکو خواهی
صفحهٔ ۱ از ۲