خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ١۵٠
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر وعده ئی که داد مرا آصف زمانیکبارگی مرا ز خاطر عاطر گذاشتست
۲
بروی گرفت نیست گر اینسان که چاکرستبس خلق را که بر در امید داشتست
۳
وانگاه دین وعده یکیک گزاردهچون رایت کرم بفلک برفراشتست
۴
وزیاد بنده گر نرود وعده های اونشگفت از آنکه بنده بر آن دل گماشتست
صفحهٔ ۱ از ۲