خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ٢۶٣
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جمعی که شاعران جهانشان ستوده اندکز قدر پای بر سر افلاک سوده اند
۲
آئینه وار خاطر اصحاب فضل رااز زنگ غم بصیقل احسان زدوده اند
۳
روزی ز مردمی بسر انگشت مکرمتبندی ز کار خسته دلی بر گشوده اند
۴
گوئی نبوده اند و گر نیز بوده اندبا فضل و باهنر ز جهانشان ربوده اند
صفحهٔ ۱ از ۲