خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ٣٢٩
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی تواند بود بی وجه معاشهر که اندر عالم هستی بود
۲
لیکن از ساقی می افزون خواستننزد هشیاران ز بد مستی بود
۳
با کفاف روزگار ایدل بسازکز خوشی گر بگذری کستی بود
۴
کفه میزان تهی باشد بلندوانکه پر بارست در پستی بود
صفحهٔ ۱ از ۲