خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ٣۶٣
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا که طوطی شکر فشان گلشن قدسچو پیش بلبل نطق اوفتد پر اندازد
۲
عروس این تتق سبز زرنگار ز شرمچو بکر فکر مرا دید زیور اندازد
۳
فریب و ریو ز سودائیان بیمایهبدان رسید که سود و زیان بر اندازد
۴
ولی مهابت ان افضل زمین و زمانکه منشی فلکش زیر پا سر اندازد
صفحهٔ ۱ از ۳