خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۴٧٧
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدتی شعر بهر گونه که آمد گفتملفظ و معنیش بدانسان که پسندد همه کس
۲
غزل از روی هوس بود و قصائد ز طمعنه طمع ماند کنون در دل تنگم نه هوس
۳
بر مراثی و هجا نیز گرایش نکندبر دل افشاندنم از فکرت تاریک قبس
۴
زین پس ای ابن یمین دام طمع باز مکنعنکبوتی ز تو لایق نبود بهر مگس
صفحهٔ ۱ از ۲