خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تفاوتی نکند قدرِ پادشایی راکه التفات کند کمترین گدایی را
۲
به جان دوست که دشمن بدین رضا ندهدکه در به روی ببندند، آشنایی را
۳
مگر حلال نباشد که بندگانِ ملوکز خیل‌خانه برانند بی‌نوایی را
۴
و گر تو جور کنی رای ما دگر نشودهزار شکر بگوییم هر جفایی را
صفحهٔ ۱ از ۴