خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه‌رویا! روی خوب از من متاببی‌خطا کشتن چه می‌بینی صواب؟
۲
دوش در خوابم در آغوش آمدیوین نپندارم که بینم جز به خواب
۳
از درونِ سوزناک و چَشمِ ترنیمه‌ای در آتشم، نیمی در آب
۴
هر که باز آید ز در، پندارم اوستتشنه مسکین، آب پندارد سراب
صفحهٔ ۱ از ۳