خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۶٩۴
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منت ایزد را که گردون گر که یکچندی مرادر جهان میداشت سر گردان بسان خویشتن
۲
از جهان بیرون نرفتم تا ندیدم عاقبتدشمنانم را بکام دوستان خویشتن
۳
من نه چون دونان برای نان چنین سر گشته امبهر آب افتاده ام دور از مکان خویشتن
۴
از مکان خود اگر بیرون فتادم عیب نیستاز هنر بیرون فتد گوهر ز کان خویشتن
صفحهٔ ۱ از ۵