خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ٧٢۵
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحرگه که در گوش گردون فتادخروش خروس و نوای چکاو
۲
روان شد چو زر موکب شیخ عهدرهی نا روا ماند مانند چاو
۳
گذشتم بناکام از آن بحر جودروان بر دو رخ از دو چشمم دو ناو
۴
من از ابر جودش طمع داشتمکه چون گل کنم کیسه پر زر ساو
صفحهٔ ۱ از ۲