خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ٧٧١
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میدهد گردون بهر نا مستحقی بهره هاز آنچه دریا پرورش دادست و کان اندوخته
۲
روز و شب نا اهل را با سیم و زر دارد چو شمعزانسبب خندان چو شمع آمد روان افروخته
۳
هدهد قواده را با تاج میدارد نگاهباز را بین پایها در بند و چشمان دوخته
۴
عیبش آخر این نه بس کابن یمین از دور اوستبا زلال شعر خود در تیه حرمان سوخته
صفحهٔ ۱ از ۲