خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوی گل و بانگ مرغ برخاستهنگام نشاط و روز صحرا‌ست
۲
فراش خزان، ورق بیفشانْدنقاش صبا، چمن بیاراست
۳
ما را سر باغ و بوستان نیستهر جا که تویی تفرج آنجا‌ست
۴
گویند نظر به روی خوباننهی‌ست؛ نه این نظر که ما راست
صفحهٔ ۱ از ۳