خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب فراق، که داند که تا سحر چندست؟مگر کسی که به زندانِ عشق در بندست
۲
گرفتم از غم دل راه بوستان گیرمکدام سرو به بالای دوست مانندست؟
۳
پیام من که رساند به یار مهرگسل؟که برشکستی و ما را هنوز پیوندست
۴
قسم به جان تو گفتن طریق عزت نیستبه خاک پای تو وآن هم عظیم سوگندست
صفحهٔ ۱ از ۳