خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عیب یاران و دوستان هنر استسخن دشمنان نه معتبر است
۲
مُهر مِهر از درون ما نرودای برادر که نقش بر حجر است
۳
چه توان گفت در لطافت دوستهر چه گویم از آن لطیف‌تر است
۴
آن که منظور دیده و دل ماستنتوان گفت شمس یا قمر است
صفحهٔ ۱ از ۴