خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترستمی بر سماع بلبل خوشگوی خوشترست
۲
عیش است بر کنار سمنزار خواب صبح؟نی، در کنار یار سمنبوی خوشترست
۳
خواب از خمار بادهٔ نوشین بامدادبر بستر شقایق خودروی خوشترست
۴
روی از جمال دوست به صحرا مکن که رویدر روی همنشین وفاجوی خوشترست
صفحهٔ ۱ از ۳