خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارا بهشت صحبت یاران همدم استدیدار یار نامتناسب جهنم است
۲
هر دم که در حضور عزیزی برآوریدریاب کز حیات جهان حاصل آن دم است
۳
نه هرکه چشم و گوش و دهان دارد آدمی‌ستبس دیو را که صورت فرزند آدم است
۴
آن است آدمی که در او حُسنِ سیرتییا لطف صورتی‌ست، دگر حشو عالم است
صفحهٔ ۱ از ۳