خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۲۵ - در تهنیت فیروزی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این مژده شنیدی که به ناگاه برآمدزین تنگ شکرخای که از راه برآمد
۲
آن همچو دم صبح که از گل خبر آوردوین همچو نسیمی که سحرگاه برآمد
۳
من بنده این مژده که در گوش دل افتادمن چاکر این لفظ کز افواه برآمد
۴
کان اختر سعد از فلک ماه بتابیدوان کوکب اقبال دگر راه برآمد
صفحهٔ ۱ از ۷