خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۰۲ - قصیده
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز وجود تو کارها چو نگارموی شده از جود تو چوزر همه کارم
۲
جودت ز اندازه رفت با که بگویمنعمتت ا زحد گذشت با که شمارم
۳
گرچه ز ابنای دهر هست شکایتهست ز تو شکر صد هزار هزارم
۴
می نرسم در ثنا و شکر تو هرگزورچه من اندر سخن عظیم سوارم
صفحهٔ ۱ از ۹