خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۲۹ - قصیده
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم زعشق روی تو پیوسته ترمژهوزخون دل زفرقت تو بارور مژه
۲
پیوسته شد بهم همه مژگان من بخونزینسان کسی نبیند پیوسته تر مژه
۳
گوئی که رنگرز شده اند این دو چشم منهردم کنند رنگ بخون جگر مژه
۴
از آب چشم من که جهانی فرو گرفتهم دیده بر خطاست هم اندر خطر مژه
صفحهٔ ۱ از ۶