خلوتی با جمالالدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۳۱ - در مدح قوام الدین صاعد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن زلف نگر بدان پریشانیوان روی نگر بدان درخشانی
۲
زلفی که چو گرد گل برافشاندتو دست زجان و دل برافشانی
۳
روئی که کراکند که از دورشمی بینی و وان یکاد میخوانی
۴
حسنی بکمال ای دریغ ار بودخوی خوش و ذره مسلمانی
صفحهٔ ۱ از ۲۲