خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۳۶ - موی سپید
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چه موی سپید بینی تودست در دامن بهانه زنی
۲
برکنی گوئی این ز سودا بودمن ندانم که را همی شکنی
۳
پنبه زاری شد آن بناگوشتپنبه از گوش کی برون فکنی
۴
بیش از این خار خویشتن ننهندپیر گشتی برو چه ریش کنی
صفحهٔ ۱ از ۱