خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه چون رخ رنگینت گل در چمنی باشدنه چون بر سیمینت برگ سمنی باشد
۲
روی تو و نام گل نی نی چه حدیث است اینلعل تو و یاد من این خود سخنی باشد
۳
گفتی که مرا خواهی غم میخور و جان می‌کنغم خوردن و جان کندن کار چو منی باشد
۴
زان مهر که بنمودی یک‌ذره نمی‌بینممهر تو بسان صبح خود دم‌زدنی باشد
صفحهٔ ۱ از ۲