خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌تو عیشم سخت ناخوش می‌رودصد ستم بر جان غمکش می‌رود
۲
دل ز باد سرد و آب چشم منهمچو خاکستر بر آتش می‌رود
۳
روزگار من ز جور زلف توهمچو زلف تو مشوش می‌رود
۴
لاله تو می زرِه پوشد از آنکنرگست با تیر و ترکش می‌رود
صفحهٔ ۱ از ۲