خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل چو دم از دلربائی میزندعافیت را پشت پائی میزند
۲
بازعاشق گشت و معذورست دلگرچه لاف از بیوفائی میزند
۳
از میان موج خون چون غرقهدست هر ساعت بجائی میزند
۴
هر دمم دل پیش پائی مینهدهر زمانم غم قفائی میزند
صفحهٔ ۱ از ۲