خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفت آن کز لبت مرا می بودوز رخت بوسه ها پیاپی بود
۲
یاد باد آنکه از رخ تو مراگل و نرگس شکفته در دی بود
۳
سرو برطرف باغ پیش قدتصد کمر بسته راست چون نی بود
۴
لاله آتش زده میانه دلگل زشرم تو غرقه درخوی بود
صفحهٔ ۱ از ۲