خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در رخ یار خویشتن خندمبرگل و لاله و سمن خندم
۲
هرگه آن سر و قد خرام کندبر قد سرو در چمن خندم
۳
گفتم از عشق خون همی گریمگفت من بر چنین سخن خندم
۴
تاکی ازدوست رغم دشمن راچون بباید گریستن خندم
صفحهٔ ۱ از ۲