خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وای من از دست دل کو نیست در فرمان منعاقبت هم بر سر دل رفت خواهد جان من
۲
با که گویم محنت هجران بی‌پایان اواز که جویم چاره این درد بی‌درمان من
۳
هر زمان گوید مرا از چیست این افغان توبی‌سبب آخر نباشد این همه افغان من
۴
ای نهان گشته ز چشمم نیستم آگه ز تواز کجا پرسم خبر جان من و جانان من
صفحهٔ ۱ از ۲