خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خون شد زفرقت تو دل مهربان منبربست رخت از غم هجر تو جان من
۲
خوش میگذشت با تو مرا مدتی بکامهجری بدین صفت نبد اندرگمان من
۳
بی وصل دلکش تو تبه گشت کار منبیروی مهوش تو سیه شد جهان من
۴
دعوی دوستی من و مهر میکنیوانگاه بشنوی سخن دشمنان من
صفحهٔ ۱ از ۲