خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که در عشق صبر فرمائیمن ندارم سر شکیبائی
۲
بی رخ آنکه جان بدو زنده ستصبر را کی بود توانائی
۳
لاله از شرم اوست سوخته دلماه از رشگ اوست سودائی
۴
گفت با چشمش آفتاب که تیغمن زنم یاتو، هان چه فرمائی
صفحهٔ ۱ از ۲