خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرحبا شادا زهی ای مه درآیاز کجا پرسیم بسم الله در آی
۲
چشم بد از روی خوبت دور بادسخت زیبا گشته خه خه درآی
۳
روزها شد تا ندیدستم رختساعتی بنشین بپا از ره درآی
۴
این چه بدعهدیست آخر ای نگارشرم از ما میکن و یک ره درآی
صفحهٔ ۱ از ۲