خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیگانه وار یار ز من بگذرد همیمن میکنم سلام و بمن ننگرد همی
۲
خود هیچ التفات بمردم نمیکندما را بهیچ روی بکس نشمرد همی
۳
هر قصه که دل بنویسد زهجر اوچشمم بدست اشک همه بسترد همی
۴
آری کنند جور بعشاق پر ولیکاو خود زحد قاعده بیرون برد همی
صفحهٔ ۱ از ۲