خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه ار ترا ز درد دل من خبر شدیاین انده دراز مگر مختصر شدی
۲
چندان سخن که دوش بگفتم زحال خویشآخر چه بودی ار سخنی کارگر شدی
۳
چشم تو گر نبودی بیمار تیر اوچون بردلی زدی هم از انسوبدر شدی
۴
دوش ارزجور تو دلم آهی زدی ز دردوالله که کارو بار تو زیر وزبر شدی
صفحهٔ ۱ از ۲