خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق رخت براه حقیقت سمند ماخاک درت دوای دل دردمند ما
۲
سودائیان عشق توایم و در آتشیمدر سوز دائمیم و نباشد گزند ما
۳
آمد به دست کوته ما تاب زلف دوستبیدار بود اختر بخت بلند ما
۴
خاطر پسند پست و بلندیم در کمالای جلوه جمال تو خاطر پسند ما
صفحهٔ ۱ از ۴