خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این گونه ماه آسمانستیا روی تو ای بلای جانست
۲
این زلف سیاه در خم و تابیا فتنه آخر الزمانست
۳
مژگان دمیده است یا تیرابروی کشیده یا کمانست
۴
آهوی ترا بمرتع ماهمشکی چو هلال پاسبانست
صفحهٔ ۱ از ۴