خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رازی که به دل دارم گر باز عیان گردداز فتنه نپرهیزد آشوب جهان گردد
۲
ده زان گهر تا کی ای ساقی افلاکیتا جسم من خاکی عقل و دل و جان گردد
۳
گر مرده روان جوید وز مرگ امان جویداز باده نشان جوید بی نام و نشان گردد
۴
ساقی ز خم باقی ده باده اشراقیکاین غم سبک از ساقی وز رطل گران گردد
صفحهٔ ۱ از ۴