خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۱۰ - وله ایضا
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگل سوری ماند رخ آن ترک پسرکه سپارند بدو غالیه لاله سپر
۲
سپر لاله کند غالیه آن ترک و خطاستمن ندیدستم از غالیه بر لاله سپر
۳
گونه اش خرمنی از لاله خود روی بزیرطره اش دامنی از نافه آهو بزبر
۴
سنبل از مشک سیه کاشته بر سیم سپیدنرگس از جزع یمان ریخته بر لالهتر
صفحهٔ ۱ از ۲۴