خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۱۹ - فی کمالات النفسانیه و مراتب الانسانیه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وحدت جمعم نه لامکان نه مکانمبرتر ازین هر دوام نه این و نه آنم
۲
رسته ام از این مکان و کون و مرکبفرد بسیطم محیط کون و مکانم
۳
کی نهم اندر قفای کام جهان گاممنکه سرا پای صد هزار جهانم
۴
پیشتر از آنکه طور زاید و موسیبر گله عقل و نفس و وهم شبانم
صفحهٔ ۱ از ۱۴