خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو بلند بین که چه رفتار می‌کندوآن ماه محتشم که چه گفتار می‌کند
۲
آن چشم مست بین که به شوخی و دلبریقصد هلاک مردم هشیار می‌کند
۳
دیوانه می‌کند دل صاحب‌تمیز راهر گه که التفات پری‌وار می‌کند
۴
ما روی کرده از همه عالم به روی اووآن سست‌عهد روی به دیوار می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲