خلوتی با دقیقی
شمارهٔ ۱۲
ابیات پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو آن شبرنگ تازی را به میدان چون برانگیزیعدو را زود بنوردی بدان تیغ بلاگستر
۲
به اندک روزگار ای شه دو چیزم داد بخت تویکی لفظی خرد رتبت دوم طبعی سخنگستر
صفحهٔ ۱ از ۱