خلوتی با محیط قمی
شمارهٔ ۴۲ - در مدح امیرالمؤمنین و امام المتّقین علیه السلام
هفت شهر عشق
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش در صحن چمن از چه سبب غوغا بودمگر آن سرو چمان جلوه کنان آنجا بود
۲
راستی سرو چمن این همه آشوب نداشتاین قیامت همه از قامت او برپا بود
۳
ایمن از حادثه ی دور فلک صحن چمنلیک پر فتنه زهنگامه ی آن بالا بود
۴
طرّه اش را به خطا مشک ختن خواندم دوشرفت در تاب و چو دیدیم خطا با ما بود
صفحهٔ ۱ از ۵