خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترسم که بس که می کنم از درد اضطراباز من چو نور دیده کند یار اجتناب
۲
آهم ربوده خواب کسان ورنه گفتمیهرگز کسی مبیناد این روز را به خواب
۳
از آب دیده بر سر دریا نشسته امبا آن که آب در بدنم نیست چون حباب
۴
خواب آن چنان محال نماید نظر به منکز بخت خویش هم بنمایم قبول جواب
صفحهٔ ۱ از ۱۴