خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم ترم به آب رسانیده آب راحاجت نشد به رفتن دریا سحاب را
۲
وصل تو را زبخت سیه چون طلب کنماز شب طلب نکرده کسی آفتاب را
۳
بر رغم من بود که نقاب افکند به رخباید کشید منتی از من نقاب را
۴
مقصود دل ز گریه فنا نیست و بساز زخم نیست گریه بر آتش کباب را
صفحهٔ ۱ از ۲