خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۱۲
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گمان برم که مگر سر بر آسمان سودمسرم شبی که بر آن خاک آستان آید
۲
شدم زضعف چو مویی و از نزاکت طبعگرش بدل گذرم بر دلش گران آید
۳
گل از نشاط کله سوی آسمان افکندصبا ز کویت اگر سوی گلستان آید
صفحهٔ ۱ از ۱