خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شرط است جفا کشیدن از یارخمر است و خمار و گلبن و خار
۲
من معتقدم که هر‌چه گوییشیرین بود از لب شکربار
۳
پیش دگری نمی‌توان رفتاز تو به تو آمدم به زنهار
۴
عیبت نکنم اگر بخندیبر من چو بگریم از غمت زار
صفحهٔ ۱ از ۳