خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر نبیند سوی من ساقی چه سود ار می دهدنشاء نظاره آن چشم را می کی دهد
۲
چشم مستش هر دمم مست از نگاهی می کندمست چون ساقی شود پیمانه پی در پی دهد
۳
مدتی شد کز ضمیرش رفته ام دشمن کجاستتا مرا بعد از فراموشی به یاد وی دهد
۴
ای که گویی ناله کم کن لب به بندم من ولیکچون کنم با آن که هربندم نوای نی دهد
صفحهٔ ۱ از ۱