خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۲۴
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلارامی که باکن رام بود از من رمید آخرنمی دانم که آن بیهوده رنج از من چه دید آخر
۲
سیه کردم بدان خال سیه چشم و ندانستمکه اندر انتظار وصل خواهد شد سفید آخر
۳
کشیدم محنتش عمری و دامن در کشید از منجزای آن چه با من می‌کند خواهد کشید آخر
صفحهٔ ۱ از ۱