خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۵۱
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش چشم ساغر سرشار و خونم باده بودآن چه دل می خواست از اسباب عیش آماده بود
۲
هیچ کس زان طره پیچیده سر بیرون نکردبا وجود آن که مضمون پیش پا افتاده بود
صفحهٔ ۱ از ۱