خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کار دل از پهلوی دلدار بگشاید مرایار باید تا گره از کار بگشاید مرا
۲
گر مرا بر دار بندد یار بهر امتحانکیست کآن ساعت به تیغ از دار بگشاید مرا
۳
بستهٔ زنجیر زلفت شد دل افگار منزلف بگشا تا دل افگار بگشاید مرا
۴
از سخن گویند می‌خیزد سخن، بگشای لبتا زبان بسته در گفتار بگشاید مرا
صفحهٔ ۱ از ۲