خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار را چون هوس صحبت درویشانستگر قدم رنجه کند دولت درویشانست
۲
جگر پاره و داغ دل خونابه چکانلاله ی عیش و گل عشرت درویشانست
۳
پای بر چشم فقیران نه و اندیشه مکنکاین عنایت سبب حرمت درویشانست
۴
می رسد نعمت وصل تو باقبال خیالهم خیالت که ولینعمت درویشانست
صفحهٔ ۱ از ۲