خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صد شعله ی آه از دل هر گوشه نشین خاستآه این چه بلا بود که از خانه ی زین خاست
۲
آشفته و کاکل بسر دوش فگندهگویا که همین دم ز پریخانه ی چین خاست
۳
دشمن چه فسون خواند که آن شمع دل افروزبنشست چو شاخ گل خندان و حزین خاست
۴
هر چند کزین صف شکنان گوشه گرفتماز جای دگر سخت کمانی ز کمین خاست
صفحهٔ ۱ از ۲